Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011
ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
* Από σήμερα μέχρι και την 20 Νοεμβρίου 2011(Παγκόσμια ημέρα μνήμης)
* Από σήμερα μέχρι και την 20 Νοεμβρίου 2011(Παγκόσμια ημέρα μνήμης)
Να με θυμάσαι…
• Να με θυμάσαι σαν βγαίνει το πρώτο φως της ημέρας…
• Να με θυμάσαι στο πρώτο σου ξύπνημα…
• Να με θυμάσαι όταν θέλεις να τρέξεις σαν τον ήλιο…
• Να με θυμάσαι στην πρώτη βροχή του φθινοπώρου…
• Να με θυμάσαι τη μέρα της γιορτής σου…
• Να με θυμάσαι όταν ανθίζει η μυγδαλιά…
• Να με θυμάσαι όταν κτυπά το τηλέφωνό σου…
• Να με θυμάσαι όταν ζητάς να γίνεις σαν τον άνεμο…
• Να με θυμάσαι όταν βλέπεις τα αγριολούλουδα …
• Να με θυμάσαι όπως με ήξερες, με όλα τα λάθη μου…
• Να με θυμάσαι όταν βραδιάζει και χάνεται η νιότη…
• Να με θυμάσαι και να προσεύχεσαι για μένα…
ΑΦΙΕΡΩΜΑ : ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
* Από σήμερα μέχρι και την 20 Νοεμβρίου 2011( Παγκόσμια ημέρα μνήμης)
Ρέθυμνο νεκροί 18 (μέσος όρος)
Κρήτη νεκροί 100 (μέσος όρος)
Ελλάδα νεκροί 1.900 (μέσος όρος)
Ευρωπαϊκή Ένωση νεκροί 150 καθημερινά
Ευρώπη νεκροί 300 καθημερινά
Σ’ ολόκληρο τον κόσμο νεκροί 3.287 καθημερινά
* Έτσι,για να μην ξεχνάμε...
Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011
Τροχαία ατυχήματα : Και το κακό συνεχίζεται…


Σ’ αυτή τη χώρα το κακό έχει παραγίνει… και το θανατικό έγινε ένα με την καθημερινότητά μας… και αρχίσαμε να το μαθαίνουμε… και φαίνεται …σαν να μη θέλουμε να το χάσουμε… και βαλθήκαμε να το συντηρούμε…
Και σε κάθε μέρος της πατρίδας μας, σε κάθε δρόμο και δρομάκι…σε κάθε στενό…δεν είναι ψέμα…ο τροχαίος θάνατος καραδοκεί…κι εμείς …όλοι εμείς τον αγνοούμε επιδεικτικά…κι αυτός μας καλοπιάνει…και μας ωραιοποιεί την πορεία μας…κι ύστερα μας δείχνει τα δόντια του και μας περιπαίζει...
Και συλλογίζομαι είναι δυνατόν να συμβαίνει στην πραγματικότητα αυτή η κωμικοτραγωδία…κι όλοι μας, εσύ κι εγώ τι κάνουμε; Κι αλήθεια ,ως πότε θα κλείνουμε όλοι τα μάτια…και οι αρχές, τα υπουργεία κι οι Νομαρχίες κι η Αστυνομία τι κάνουν…
Ανοίγω το αλφαβητάρι της 3ης χιλιετίας και ξεφυλλίζω με τρόμο τις σελίδες του και ψάχνω…και βρίσκω…και διαβάζω τα κατάστιχά του…κι αρχίζω να θλίβομαι…και να συνταράσσομαι από το μέγεθος της καταστροφής που γίνεται στον τόπο μας…
Και συναντώ ονόματα και νέους…και βλέπω πρόσωπα…και διαβάζω στα μάτια τους τα τεράστια γιατί…και τους ρωτώ να μου πουν και να μου εξηγήσουν…κι αυτοί με μια δυνατή φωνή μου λένε : « Φώναξε»…
Κι εγώ φωνάζω…και διαμαρτύρομαι…και προσπαθώ να ξυπνήσω όσους μπορώ…και προσπαθώ να τους υπενθυμίσω ότι το αυτοκίνητο και το μοτοποδήλατο κι η μοτοσικλέτα δεν είναι παιγνιδάκια…και μπορούν από εργαλεία προόδου να γίνουν εργαλεία θανάτου…
Και κτυπάμε το καμπανάκι στις αρχές...και επισημαίνουμε το μέγεθος του κινδύνου…και τον γράφουμε με αριθμούς…και περιμένουμε να ξυπνήσουν και να αλλάξουν πορεία και στρατηγική…και να κάνουν τομές…αλλά μάταια εκλιπαρούμε…
Και το κακό συνεχίζεται…και κοκκινίζουν οι δρόμοι από το αίμα των αδικοχαμένων ανθρώπων…και πάλι τίποτα…καμία κίνηση από τις αρχές…έτσι για να ξυπνήσει ο κόσμος…έστω για να συνειδητοποιήσει την σκληρή πραγματικότητα …
Και όλα τα θύματα των τροχαίων συνεχίζουν να μου μιλάνε …και με παρακινούν να μιλήσω και πάλι…να φωνάξουμε όλοι μαζί στο Ρέθυμνο και στην Κρήτη …να στείλουμε γράμματα στις αρχές…να ευαισθητοποιήσουμε τους πολίτες, γιατί το μέλλον διαγράφεται ζοφερό…
Κι είναι αλήθεια, φίλες και φίλοι μου, το μέλλον διαγράφεται πολύ ζοφερό …και κάθε φορά που χάνεται ένας άνθρωπος στην άσφαλτο …όλοι μας και πιότερο η πολιτεία πρέπει να αναλογίζεται τις ευθύνες της… για ότι μπορούσε να κάνει και δεν το έκανε…
Και είναι καιρό και η Αστυνομία ν΄αλλάξει φιλοσοφία δράσης…και στο εθνικό δίκτυο να αρχίζει να δηλώνει μέρα και νύχτα την παρουσία της…κάτι που δε γίνεται…και να δει τα πράγματα και κάπως διαφορετικά… και να σχεδιάσει δράσεις προς όφελος των πολιτών…γιατί μας είναι πολύ δύσκολο να την δικαιολογήσουμε…
Και οι υπεύθυνοι των Νομών, ας ταρακουνήσουν λίγο πιο πολύ το κέντρα λήψεων αποφάσεων των Αθηνών…για να φτιάξουν ,επιτέλους, την Τροχαία του Βόρειου οδικού άξονα, έστω, ας κάνουν αυτή την τομή…γιατί τα θύματα πληθαίνουν…και πάλι θα μας είναι πολύ δύσκολο να τους δικαιολογήσουμε για την « υπομονετική» απραξία τους…
Και οι Δήμοι ας δείξουν πραγματικό ενδιαφέρον για τους νέους…για τις νέες γενιές… κι ας τους δώσουν τα πρώτα εφόδια μάθησης, για να μπορέσουν να αποκτήσουν μια ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή…γιατί ,τώρα ,την προσπάθεια των Δημοτικών αρχόντων τη βαθμολογούμε αρνητικά στην ίδρυση και λειτουργία κυκλοφοριακών πάρκων…κι αργότερα ,θα μας είναι πολύ δύσκολο να δικαιολογήσουμε την απραξία τους στον τομέα αυτό…
Κι οι κύριοι Υπουργοί ας δουν και λίγο διαφορετικά τα πράγματα…και τους προσκαλούμε να οδηγήσουν στο Βόρειο οδικό άξονα…και να πάρουν χαρτί και μολύβι και να μετρήσου ν τα εικονοστάσια…κι αν θέλουν μπορούν να τα φωτογραφίσουν…κι ελπίζουμε ότι θα πάρουν τότε τις σωστές αποφάσεις…γιατί ,φοβόμαστε, ότι όσο περνάει ο χρόνος, είναι βέβαιον , δεν θα μπορέσουμε να τους δικαιολογήσουμε καθόλου…
Κι έρχομαι να μιλήσω στο τέλος στον οδηγό…το υποψήφιο θύμα…που πρέπει να καταλάβει ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά…και χρειάζεται να κατανοήσει το μέγεθος των πολλαπλών κινδύνων…και να αλλάξει φιλοσοφία και στάση αντιμετώπισης απέναντι στο «πρόβλημα» που λέγεται «οδήγηση»…γιατί διαφορετικά…ίσως να είναι αργά για οποιαδήποτε κριτική μας…
Κλείνω το αλφαβητάρι της 3ης χιλιετίας και αποχαιρετώ τα αθώα θύματα…και βάζω μέσα στην καρδιά μου τις εκκλήσεις τους…κι αρχίζω να φωνάζω παντού…αρχίζω να φωνάζω…να φωνάζω…να φωνάζω…
Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011
Μιλάμε για παιδεία ! Μιλάμε για αλλαγή νοοτροπίας...
Μιλάμε για παιδεία ! Μιλάμε για αλλαγή νοοτροπίας...
Ας μάθουμε,λοιπόν, ν' ακούμε...κι ακόμη ας μιλάμε στους φίλους και στα παδιά μας να κάνουν το πρέπον.
Αρχίζοντας,βέβαια, από το δικό μας παράδειγμα !
Μπορούμε να μειώσουμε τη δυστυχία των τροχαίων ατυχημάτων.
Τρίτη 10 Μαΐου 2011
Παράνομες και απίθανες σταθμεύσεις
Στάθμευση στη στροφή...επικείμενο τροχαίο ατύχημα।
Κι αν η σύγκρουση είναι αυτοκίνητο με μοτοποδήλατο, αλίμονο στον αναβάτη του δικύκλου।
Και ερωτάται γιατί κάποιοι είναι τόσο απείθαρχοι και δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στους οδηγούς ।
Κι είναι τόσο δύσκολο να βρει χώρο στάθμευσης και να κάνει τις δουλειές του χωρίς άγχος και περαιτέρω μπλεξίματα, αφού από το επικίνδυνο παρκάρισμά του μπορεί να έχουμε θανατηφόρο τροχαίο...
ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙΣ S.O.S ΚΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΙΣ ΣΤΡΟΦΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΜΗ ΣΤΑΘΜΕΥΕΙΣ Σ' ΑΥΤΕΣ !
Σάββατο 7 Μαΐου 2011
Τετάρτη 6 Απριλίου 2011
Μόνο για 5΄λεπτά : Ένα κεράκι για τα θύματα των τροχαίων ατυχημάτων


Η Πρωτοβουλία πολιτών Ρεθύμνου για την πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων, ενημερώνει τους πολίτες του Ρεθύμνου και τις Αρχές του τόπου ότι το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής 22 Απριλίου 2011 και από τις ώρες 12.00΄-12.05΄,τα μέλη της πρωτοβουλίας θα πραγματοποιήσουν έξω από το Δημαρχείο Ρεθύμνου, για 5΄ λεπτά εκδήλωση μνήμης, περισυλλογής και προσευχής για τα θύματα των τροχαίων ατυχημάτων στο Ρέθυμνο και σε όλο τον κόσμο και σας προσκαλεί να τιμήσετε την εκδήλωση με την παρουσία σας.
Αυτή η ημέρα της απέραντης Αγάπης του Χριστού για τον άνθρωπο, ας οδηγήσει την καρδιά μας , έστω για 5΄ λεπτά, κοντά στα θύματα της ασφάλτου και μέσα από τα λίγα μικρά κεράκια μνήμης και περισυλλογής, ας προσευχηθούμε γι’ αυτούς …για όλους όσους χάθηκαν τόσο άδικα…
Και είναι τόσο πολλοί…και με τους ψυχρούς αριθμούς τους καταγράφουμε :
Ρέθυμνο νεκροί 18 (μέσος όρος)
Κρήτη νεκροί 100 (μέσος όρος)
Ελλάδα νεκροί 1.900 (μέσος όρος)
Ευρωπαϊκή Ένωση νεκροί 150 καθημερινά
Ευρώπη νεκροί 300 καθημερινά
Σ’ ολόκληρο τον κόσμο νεκροί 3.287 καθημερινά
Πέντε(5) λεπτά, λοιπόν , 5 λεπτά μόνο…ας δώσουμε από το περίσσευμα του χρόνου μας … 5΄λεπτά μνήμης και περισυλλογής… 5΄ λεπτά προσευχής…5΄λεπτά για ακούσουμε τη φωνή τους και να τους θυμηθούμε…για αφυπνιστούμε όλοι…για να κατανοήσουν οι Αρχές το μέγεθος της καταστροφής που συντελείται …για να καταγράψουμε μέσα από τη σιωπή μας και πάλι το ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Η εκδήλωση μας γίνεται εδώ και επτά(7) χρόνια στο Ρέθυμνο και θα σας παρακαλούσαμε,μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων σας,να προγραμματίσετε ανάλογες εκδηλώσεις έξω από τα Δημαρχεία της Χώρας.
* Η εκδήλωση διαρκεί 5΄(πέντε) λεπτά -12.00΄- 12.05΄ - και γίνεται κάθε Μεγάλη Παρασκευή.
* Αυτά τα 5΄λεπτά ανάβει καθένας μας ,στην μνήμη των θυμάτων των τροχαίων ατυχημάτων ,ένα κεράκι.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ,ΜΠΟΡΟΥΜΕ Ν' ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Σ' ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010
Τα παιδιά πάντα δεμένα στα παιδικά καθίσματα
Κι αυτό ας γίνει κατανοητό απ'όλους μας...ας γίνει κανόνας...διαφορετικά εκθέτουμε με την αμέλεια ή την αδιαφορία μας τα παιδιά σε κίνδυνο!
Ζώνη ασφαλείας,λοιπόν,στα παιδιά ! και ,βέβαια, παιδικό κάθισμα !
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010
Ποτό και ανήλικοι... δε σερβίρουμε !
Ας το κάνουν και στην πόλη μας και σε κάθε πόλη όλοι οι καταστηματάρχες κι ας πουν :
Είσαι ανήλικος,φίλε μου, δε σερβίρουμε !
Σε ανηλίκους,λοιπόν,δε σερβίρουμε ποτά...
Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010
Αφιέρωμα 3 : Ποτό και οδήγηση...
Ποτό και οδήγηση...ας το ξεχάσουμε...κι ας θυμηθούμε τα αποτελέσματά του...
Τα φωνάζω και τα γράφω : Στήν Ευρώπη κάθε μέρα σκοτώνονται στην άσφαλτο τριακὀσιοι άνθρωποι...
Το γράφουμε και αριθμητικά : 300 άνθρωποι...ναι, 300 άνθρωποι σκοτώνονται άδικα...
Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2010
Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010
Τροχαία ατυχήματα : Έφυγες νωρίς..
Κι όμως μπορούν ν' αλλάξουν τα πάντα...και να σταματήσει αυτό το μακελειό που γίνεται στην πατρίδα μας και σ'όλο τον κόσμο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









